در جلسه ی گروه تجربی و در حین بحث و بررسی برهم کنش الکترون ـ فونون چشمم به چیزی قریب در گوشه ی آزمایشگاه افتاد.برای دقایقی ذهنم از مباحثه دور شد و خیره بر آنسوی آزمایشگاه ماندم. باورکردنی نبود.جعبه ی عزیز و دوستداشتنی من٬همان جعبه ی رویا و صدا٬ زیر قفسه ی پایان نامه ها جا خوش کرده بود.آن هم نه از نوع دیجیتالی و یا حتی آنالوگی های چندین سال پیش آن٬که از ابتدایی ترین گونه های دو موج آن.ذوقی در دلم٬لبخندی بر لبانم نشاند و با خود گفتم:این هم ربط رشته ام فیزیک حالت جامد و شغلم نویسندگی رادیو جوان.بگذریم که چگونه با نگاه یکی از دانشجویان سال آخر دکترا بازگشتم به فضای مباحثه و درس و کلام