خوشا به حال آن کس که مسئولیت های واجب را در پیشگاه خدا به انجام رسانده و در راه خدا هر گونه سختی و تلخی را به جان خریده و به شب زنده داری پرداخته است و اگر خواب بر او چیره شد بر روی زمین خوابیده و کف دست را بالین خود قرار داده و در گروهی است که ترس از معاد خواب را از چشمانشان ربوده و پهلو از بسترها گرفته ولبهایشان به یاد پروردگار در حرکت و با استغفار طولانی گناهان را زدوده اند."آنان حزب خداوندند و همانا حزب خدا رستگار است."

نهج البلاغه٬قسمتی از نامه ی چهل و پنجم(امام و دنیای دنیاپرستان)

........

.......

......

.....

....

...

..

الهی

در روزها وشبهای مبارکِ این ماه

حول  حالنا الی احسن الحال

پ.ن:شاید واقعا پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایان باشه...شاید...حداقل میشه بهش دل خوش کرد.

پ.ن.۲:قسمت اول پست به قرینه ی"ناباوری"حذف شده.

لام لحظه بی تشدیداست
و لام تولد مشدد
این یعنی در یک لحظه
می توانی بودن را دوبار تجربه کنی.

پ.ن:نمیدونم مال کیه اما قشنگ گفته٬حتی اگه فقط سایه ای از خیال باشه